Fazla birşey yazasım yok, çoğu zaman olduğu gibi kendi içimizde bizi asıp kesen ama dış dünyaya çıkaralım derken kendimizdenmi yoksa başka bir şeydenmi korktuğumuzu bilmeden, söyleyemediklerimizi ifade edemediğimiz anlardan biriydi sanırım.

Emrah TOY: nasıl gidiyor hayat ?
meltem: boş
meltem: amaçsız
meltem: berbat kısaca
Emrah TOY: hımm
Emrah TOY: benzer duygular taşıyoruz
Emrah TOY: ama içimde hayal meyal görebildiğim bir kaç şey var
Emrah TOY: çoğu geçmişden üstünü örtemediklerim gibi geliyor
Emrah TOY: özgürlük ve duygularımı istediğim gibi yaşayabilmekle ilgili gibiler ama nasıl desem
Emrah TOY: hani bir manzaraya bakarsın
Emrah TOY: o an yaşarsın özgürlüğün hissini
Emrah TOY: onun gibi tadımlık duygularla canlanıyor benliğimdemi desem daha gerisindemi ..
Emrah TOY: net değil işte..
Emrah TOY: geleceğe karşı birikmiş o kadar çok öfkem varki
Emrah TOY: sanki oturup denize taş atar gibi tutsam öfkelerimi avcumda atsam tek tek
Emrah TOY: geleceğe isabet ediceklermiş gibi geliyor
Emrah TOY: içim rahatlayacak
Emrah TOY: ama işte ne gelecek isabet alıyor nede öfkelerim elimde bir taş…
meltem: yaa
Emrah TOY: amasız yazınca böyle çıkıyor içimdeki duygular..
meltem: nerden yazıyon bunları hangi kitaptan
Emrah TOY: emrahın bilinmeyen yanını görenlerin hatırladıkları
meltem: ıssız adam filmine gittim bugün
meltem: onun üstüne tamda oturdu
Emrah TOY: sahimi
Emrah TOY: ben gitmedim henüz
meltem: şarkı sözü yapabilseydim keşke seni
Emrah TOY: gidemiycek gibiyim bu gidişle yayından kalkar ben hal bulana kadar..
meltem: durup durp besteleyebilseydim